• Een gure herfstmiddag op zaterdag de 20e november. Een troosteloze ambiance: zwaar bewolkt, gure wind, geen publiek en een saaie pot voetbal. Het vertier lag deze wedstrijd meer buiten de lijnen dan er binnen.

    tekst: Martijn Meupelenberg
    foto's: Lotte Merkus en Martijn Meupelenberg

    Er komt een dag dat je je mannelijkheid overboord moet gooien. Dat je toegeeft aan een flared jeans en niet aan de behaarde benen die onder je sportbroekje steken. Dat je tenorstem in het coachen beperkt ten opzichte van de sopraan. Wat wel blijft: een weelderige bos haar en een verloren pot voetbal.

    Even voor de duidelijkheid: voor de groep stond deze zaterdag - naast Jeroen Merkus en Jos Custers - Jaenicke Siebert. Met Jeroen coachend op de achterlijn, Jos vlaggend en Jeanicke langs de zijlijn, werden de Gele Kanaries veelvuldig van opbeurende woorden voorzien. Het mocht (wat de stand betreft) niet baten. In de zeventiende minuut stonden de gasten uit Westenholte op een 0-1 voorsprong. De geelrood-geblokte vlag was inmiddels overgenomen door Germo Groothuis die zijn dochter meegenomen had voor de spitspositie. WVF voetbalde niet groots, SV Zwolle nog minder. Vlak voor het rustsignaal stond de 0-2 op het scorebord.

    Met gastspeler Zoë Maestre (spelend voor JO11-1) op de flank had de wedstrijd toch nog enkele plezierige momenten. Zoë zou prima binnen dit team passen. Het was mede dankzij Zoë Maestre dat in de tweede helft de Zwolse combinaties beter werden. Helaas veranderde dit niet aan de stand. Met een derde tegengoals ging WVF met drie punten naar huis.

    Ondanks de nederlaag sloot het team van Custers-Merkus-Siebert de match toch goed af. Jos Custers tikte deze dagen er weer een jaartje bij en trakteerde op ranja met een rietje.

    Gefeliciteerd Jos!