• Scheidsrechter verpest comeback SV Zwolle

    Op een gure zondagmiddag in oktober was sportpark de Pastoorsmoat te Haarle het strijdtoneel voor de tweede competitiewedstrijd voor SV Zwolle. Nadat vorige week verzuimd werd te winnen van Hoonhorst, deden de geelhemden een nieuwe poging om de eerste driepunter van het seizoen te noteren.

    De poging daartoe kreeg echter al snel een extra moeilijkheidsgraad. Zwolle startte erg slecht, wat resulteerde in een vroege openingsgoal van de thuisploeg. Al na een paar minuten wist Haarle een voorzet in twee instanties binnen te werken: 1-0. Het leed werd vrijwel direct daarna verdubbeld. Een haast identieke situatie deed zich voor en wederom kon Haarle een voorzet binnen werken, nadat de eerste inzet nog werd gekeerd door keeper Douwe Bruinsma: 2-0. De bliksemstart van de gastheren moest even indalen op de Zwollenaren maar na het openingskwartier nam de uitploeg het heft in handen en langzamerhand kwam Zwolle dichterbij de goal van Haarle.

    Zwolle dacht een eerste echt grote kans te hebben gecreëerd toen Mensur Prasovic zijn verdediger afschudde en alleen op het doel af kon gaan. De laatste man van Haarle probeerde dit met een sliding nog te voorkomen maar mistte de bal en gleed Prasovic onderuit. Een schoolvoorbeeld van het neerhalen van een doorgebroken speler. De scheidsrechter van dienst, Illian Groothuismink, durfde echter niet de impopulaire beslissing in het nadeel van de thuisploeg te nemen. Hij vond zijn excuus bij de rechtsback van Haarle, die zich op een meter of 10 van Prasovic bevond. Desondanks achtte de scheidsrechter hem in staat om deze achterstand nog te overbruggen, waardoor hij de centrale verdediger weg liet komen met een gele kaart.

    De Zwollenaren accepteerden de situatie gelaten en bleven jagen op de aansluitingstreffer. De beschietingen werden geopend door Jasper Zwakenberg, die zijn inzet van de lijn gehaald zag worden door een verdediger. Even daarna ontsnapte Ricardo Kuijer aan de aandacht van zijn tegenstander. Mehmet Ozgen bediende hem met een fraaie steekpass, waarna Kuijer oog in oog met de doelman niet faalde: 2-1.

    Na de rust hadden de Zwollenaren weer enige opstartproblemen, maar minder desastreus als in het eerste bedrijf. De eerste fase van de tweede helft liet een gelijk opgaande wedstrijd zien. Evenals in het eerste bedrijf nam Zwolle na een poosje de touwtjes weer stevig in handen. Haarle werd met de rug tegen de muur gezet en de gelijkmaker leek een kwestie van tijd. Het vizier van de Pierikers stond echter niet scherp en het ene na het andere schot ging over, naast of kon gekeerd worden door de keeper.

    Toch kwam de gelijkmaker er. Het schot van Bram Horstman werd niet goed genoeg verwerkt door de Haarlese goalie, waarna Martijn Hollewand er als de kippen bij was om de 2-2 tegen de touwen te schieten. Met nog een kleine 10 minuten op de klok, waren de Zwollenaren voornemens om voor de winst te gaan. Het hield Haarle op eigen helft en liet de tegenstander geen andere keus dan het opruimen van ballen.

    In de 87e minuut werd zo’n weggewerkte Zwolse aanval door een Haarlese aanvaller in overduidelijke buitenspelpositie gepromoveerd tot doelpunt. Zelfs de meest subjectieve supporter van de thuisploeg zal nauwelijks hebben kunnen geloven dat scheidsrechter Groothuismink besloot om het doelpunt goed te keuren. Arrogant voor zich uit kijkend negeerde hij de verzoeken om op zijn minst even te overleggen met de grensrechter van dienst, die nog steeds volhardend met zijn vlag in de lucht stond. De gehele wedstrijd hadden beide grensrechters uitstekend assistentie verleend aan de leidsman, maar op met moment suprême besloot Groothuismink een one-man-show op te voeren. Wederom bleek dat hij het niet aandurfde om een doorslaggevende beslissing te nemen in het nadeel van de thuisploeg. Het ongeloof haalde de angel uit het slotoffensief van de Zwollenaren en ook het ontbreken van blessuretijd maakte dat de wedstrijd eindigde in een 3-2 nederlaag.

    Ondanks de wrange totstandkoming van de uitslag, zal Zwolle ook naar zichzelf moeten kijken. Wederom zakt de ploeg in een bepaalde fase van de wedstrijd door de ondergrens. Dat het zich net als tegen Hoonhorst, weer weet op te richten, biedt perspectief. Om wedstrijden te gaan winnen, zal het echter over 90 minuten goed moeten spelen om niet continu achter de feiten aan te hoeven lopen. Aanstaande zondag staat de stadsderby tegen Ulu Spor op sportpark De Marslanden op het programma. De ploeg weet wat het te doen staat.