• SV Zwolle is groeiende en dat stemt Harjan Jansen (45), Hoofd Jeugdopleiding van de voetbalclub, zeer positief. Sinds een jaar leidt Jansen de jeugdafdeling in goede banen. Recent heeft de goedlachse voetballiefhebber voor drie jaar bijgetekend. Wanneer zijn missie geslaagd is? “Ik ben tevreden als ik mezelf misbaar heb gemaakt.”

    Op een volgepakt Sportpark Marslanden kijkt Jansen met zijn zoon aan zijn zijde tevreden over de velden. De jeugdafdeling van SV Zwolle mag bijna wekelijks nieuwe leden verwelkomen. Die leden komen als het aan Jansen ligt op korte termijn in een geoliede machine terecht. “Een van mijn speerpunten is het aanbrengen van structuur in de jeugdorganisatie. Spelers, leiders, trainers, ouders en verzorgers. Als iedereen op de hoogte is van wat er moet gebeuren, dan gaat het vanzelf goed lopen. Op een goede manier communiceren is daarbij van het grootste belang.” Jansen, voetbalfan in hart en nieren, helpt niet alleen bij de ontwikkeling van SV Zwolle, ook zit hij zelf in de schoolbanken om zijn kennis en kunde op peil te houden. Ervaring heeft hij in de jaren voordat hij naar SV Zwolle kwam opgedaan bij CSV ’28. De kennis haalt hij op dit moment uit de opleiding Hoofd jeugdopleiding B.

    Jansen is formeel aangesteld om de jeugdopleiding te verbeteren. “Maar dat is natuurlijk niet van vandaag of morgen geregeld. In het afgelopen jaar heb ik de club bestudeerd en in beeld gebracht hoe het allemaal in elkaar zit. Het komende jaar focus ik me op de structuur en op het jeugdvoetbalbeleid. Ik ben niet degene die als een leidinggevende met de scepter gaat zwaaien, maar ik probeer aan de hand van onder meer verschillende themasessies de leiders en trainers wat bij te brengen. Dat resulteert uiteindelijk in een jaarplanning waar iedereen houvast aan heeft. Die planning houdt kortweg in dat er bijvoorbeeld twee weken getraind wordt op samen aanvallen, om vervolgens aan de slag te gaan met verdedigen. Elke week weet iedereen wat hem of haar te wachten staat. Je zou kunnen zeggen dat de rode draad van mijn taak het aanbrengen van een rode draad is.”

    Iedere woensdagmiddag komen de spelers uit de jeugd naar de voetbalclub om samen aan de slag te gaan. Onder de noemer voetbalschool, waarin de ontwikkeling van de spelers centraal staat, richten Jansen en de trainers zich in eerste instantie op de onderbouw, de jeugd onder 12 jaar.“In de voetbalschool kan elke speler op zijn of haar eigen niveau trainen in een veilige en vertrouwde omgeving. De teamprestatie is van ondergeschikt belang. In de voetbalschool werken we met circuittrainingen. De oefeningen staan al klaar als de spelers arriveren. Iedereen werkt alle oefeningen in het circuit af. Later gaan we het verder uitbouwen totdat alle pupillen en junioren op eenzelfde manier getraind worden. En het klinkt cliché, maar ik vind dat plezier in het spelletje het belangrijkste is. Ontwikkelen met plezier, prestaties door plezier. Ons doel is bereikt als de spelers na de training meer met een bal kunnen dan voor aanvang van de training. En als je meer met een bal kunt, dan ontstaat er vanzelf meer plezier.”

    Een van de valkuilen die Jansen bij zichzelf herkent is dat hij het liefst alles in één keer aanpakt. “Maar dat gaat juist ten koste van de structuur die ik er in wil aanbrengen. Bovendien moet ik bij de stappen die ik wil zetten ook het bestuur van de club meekrijgen. Door bewust te kiezen de dingen stap voor stap te gaan doen, krijg ik de kans om aan de club te wennen en krijgt de club de kans om aan mij en mijn ideeën te wennen. Uiteindelijk moeten de trainers het doen en heb ik een sturende functie. Zodra ik misbaar ben, heb ik mijn taak volbracht.”