• SV Zwolle JO12-1 heeft ook de tweede competitiewedstrijd van het seizoen in winst omgezet. In de uitwedstrijd tegen WVF JO12-2 kreeg de ploeg van Michel Bruggeman en Sam Blom met veel tegenslag te maken, maar knokte het zich uiteindelijk terug van een achterstand en sleepte een 2-3 zege uit het vuur.

    Op basis van het veldspel viel er weinig op die zege af te dwingen. Vooral in de eerste helft voetbalde SV Zwolle vaak zeer aardig, met verzorgd en geduldig combinatiespel. Dat geduld verdween echter volledig zodra het team in de buurt van het doel kwam, want daar werden in de eerste helft continu te gehaaste en daardoor verkeerde keuzes gemaakt. Hierdoor werd het prima spel nauwelijks omgezet in gevaar. Verdedigend had SV Zwolle echter de zaakjes dusdanig goed op orde, dat het aantal balcontacten van keeper Melle in het eerste kwartier precies nul was.

    Aan het einde van de eerste helft ging het echter uit het niets mis voor SV Zwolle. Bij één van de weinige keren dat WVF voor de goal van SV Zwolle kwam, kreeg Teun de bal op zijn arm. Hij leek daar weinig aan te kunnen doen, gezien het feit dat hij zijn armen keurig langs zijn lichaam hield en de bal vanaf twee meter keihard tegen hem aangeschoten werd, maar toch besloot de scheidsrechter een penalty te geven. Deze werd onberispelijk binnengeschoten, waardoor SV Zwolle met een achterstand ging rusten.

    In de tweede helft werd het spel van SV Zwolle minder en minder. Ingegeven door frustratie over de onnodig opgelopen achterstand liepen de geelzwarten massaal naar voren en kregen daarvoor vrijwel direct het deksel op de neus gedrukt van een dodelijk WVF, dat uit de counter op 2-0 kwam. Zo leek het een verloren ochtend te worden voor SV Zwolle, terwijl het voetballend nog zo aardig begon aan de wedstrijd.

    Maar ondanks de klappen die het team moest incasseren, gaf het niet op en rechtte het knap de rug. De druk werd opgevoerd en ondanks dat het voetballend misschien allemaal niet meer zo verzorgd was als in de eerste helft, werd het op inzet en overtuiging wel een stuk gevaarlijker. Vlak voor het einde van het derde kwart leverde dat de uiterst belangrijke aansluitingstreffer op via Teun, die uit een corner prima binnenschoot: 2-1.

    In de korte onderbreking voor het vierde en tevens laatste kwartier werd ‘afgesproken’ dat ‘we hier in ieder geval niet gaan verliezen’. SV Zwolle zette die uitspraak kracht bij door de lijn van het derde kwart door te trekken en WVF steeds meer terug te dringen. Dat leverde al razendsnel de gelijkmaker op, strak binnengeschoten door Joris van Woesik. De bezoekers roken bloed en gingen op jacht naar de verdiende winnende treffer. Uiteindelijk kwam die er in de slotfase, nadat Joris Barto in de rebound precies op de goede plek stond: 2-3.

    Na die goal moest WVF wat meer komen en liet SV Zwolle zich, bewust of onbewust, iets meer terugdringen. Het elftal was echter vastbesloten om deze voorsprong over de streep te trekken en gaf geen grote kansen meer weg. Na maar liefst 35 minuten voetballen in de tweede helft vond de scheidsrechter het eindelijk genoeg geweest en floot voor het laatst, waarmee SV Zwolle de punten binnen had.

    Hoewel er, zeker in de tweede helft, op het veldspel genoeg aan te merken viel en het vaak zeer onrustig was, verdienen de jongens van SV Zwolle JO12-1 wel een groot compliment voor de manier waarop ze reageerden op de zuur opgelopen 2-0 achterstand. De frustratie in het elftal werd omgezet in een indrukwekkende vastberadenheid om de wedstrijd om te keren en op knappe wijze lukte dat. Met die instelling kan je als team ver komen.